ว่าง? เหงา? เศร้า? ซะงั้น

เทอม เปิดแล้ว

แต่

เรายังไม่ได้เปิดเทอม

เอิ้ก สามารถ เปิด และปิดเองได้ สำหรับการเรียนเนี้ย

อ่านหนังสือ ธรรมะ เขาบอกว่า ถ้าปล่อยให้ตัวเองว่างมากมาก แล้ว มันจะทำให้เรารู้สึกเหงา และ เหงามากไป มันก็จะทำให้เรารู้สึกเศร้า อาจจะจริงเนอะ

เราว่างไปรึเปล่าวะ แต่ก็แลดูว่าจะไม่ หรือ มันควรจะทำตัวให้ยุ่งมากกว่านี้ เหอ ชีวิตช่วงนี้มันดูกลวงๆๆ เทียมกับ เทอมที่แล้วนิ คนละอย่างเลย แต่ว่างๆ แบบนี้มันก็ทำให้นึกถึงงาน และความตั้งใจที่ค้างคามานานนาน คงต้องรื้อออกมาทำให้มันเสร็จซะที

ช่วงนี้อากาศเซี่ยงไฮ้ มัว มาก ฝนฟ้าตกโปรบปราบ อากาศก็หนาวซะเหลือหลาย ไม่น่าขยับตัวทำอะไรเล้ยๆจริงๆ

ขี้เกียจเนอะ

จีนที่ไม่จีน

วันเปิดเรียนวันแรก คาบแรก ทำให้รู้สึกว่า ถ้าอยากจะเรียนอะไรเกี่ยวกับเมืองจีน ให้ไปเรียนที่อื่น เพราะที่นี่เขาไ่ม่สอนอะไรเกี่ยวกับตัวเขาเอง สอนแต่เรื่องของฝรั่ง !!!

ธรรมดา แหละ ที่เมืองจีนตอนนี้กำลัง เห่อ ฝรั่ง ขนาดว่าอาจารย์คนจีน พูดภาษาอังกฤษ สอนหนังสืออังกฤษ เรียนเรื่องเกี่ยวกับสังคมฝรั่ง แม้แต่ คนจีนด้วยกันเอง จะถามอาจารย์ยังต้องพูดภาษาอังกฤษในห้อง เหย ตูก็ไม่ได้เลือกเรียนคลาสภาษานะ แต่ว่า เขาไม่รู้สึกแปลกๆ บ้างเหรอ

เข้าใจว่าอยากจะพยายามทำมหาลัยให้เป็น อินเตอร์ แต่เราว่า แค่ใช้ภาษาอังกฤษสอน ทำพาวเวอร์พอยท์เป็นภาษาอังกฤษเนี้ย มันไม่ใช่ประเด็นมั้ง น่าจะพัฒนามารตฐาน และวิธีการสอนให้มันอินเตอร์คงจะดีกว่ามาก โดยเฉพาะ วิธีการสอบเนี้ย โบราณมาก ก ก ถ้าอยากจะเป็นมหาลัยแนวหน้าตัวจริงที่ไม่อิงแค่ชื่อเสียงของความเก่าแก่ของมหาลัยละก็ ฟูตั่น ยังต้องทำอะไรอีกเยอะเลย

เฮ้อ บ่นอีกแล้วเรา แต่จริงนะ มันอาจจะเป็นธรรมดาของเอเชียก็ได้มั้ง ที่พยายามไล่ตามฝรั่ง จนบางทีก็ลืมมองดูตัวเอง สิ่งที่เราจะเรียนรู้ได้จากคลาสนี้ คงจะเป็น การเฝ้ามองดู ระดับความ คลั่งฝรั่ง ของคนจีนละมั้ง แต่ก็ไม่แน่หรอก อาจจะมีอะไรดีดีซ่อนอยู่ก็ได้มั้ง หือหือ หวังว่านะ

.. วันนี้ เป็นครั้งแรกที่ฝรั่งบอกว่า เราพูดภาษาอังกฤษ สำเนียง สิงคโปร์ โหะ ๆ ครั้งแรกที่เคยได้ยิน ตลกว่ะ ได้ข่าวว่าไปอยู๋มาแค่ 10 กว่าวัน นี่เราสามารถแปลงสำเนียงได้ด้วยเหรอ ฮาจริง มันหลอกด่ารึเปล่าวะ

ฝนตกอีกแล้ว
ไม่เหงา แต่หงุดหงิด
พยายามรู้เท่าทันอารมณ์อยู่

สงบ สติ

This time is now ~ LOVE

This time is now

If you are ever going to love me
Love me now, while I can know
The sweet and tender feelings
Which from true affection flow.

Love me now
While I am living,
Do not wait until I'm gone
And then have it chiselled in marble
Sweet words on ice-cold stone.

If you have tender thoughts of me,
Please tell me now.
If you wait until I am sleeping,
Never to awaken,
There will be death between us
And I won't hear you then.

So, if you love me, even a little bit,
Let me know it while I am living
So I can treasure it.

ทำเสียเดี๋ยวนี้

ถ้าหากว่าเธอจะรักฉันแล้ว
ก็รักเสียเดี๋ยวนี้ ในขณะที่ฉันยังรับรู้ได้
ถึงความรู้สึกที่อ่อนหวาน ละมุนละไม
ที่มาจากรักแท้

รักฉัน
ในขณะที่ฉันยังมีชีวิตอยู่
อย่ารอจนฉันจากไปแล้ว
แล้วจึงค่อยจารึกคำหวานลงในแผ่นหินอ่อน
แผ่นหินที่เย็นดุจน้ำแข็ง

ถ้าหากว่าเห็นความดีของฉัน
ขอได้โปรดบอกฉันเสียเดี๋ยวนี้
อย่ารอจนกระทั่งฉันหลับ
อย่างไม่มีวันตื่น
กาลข้างหน้า ความตายจะขวางกั้นระหว่างเรา

แล้วฉันก็จะไม่ได้ยินคำพูดของเธอแล้ว
ถ้าหากว่ารักฉัน แม้สักนิด
บอกให้ฉันรู้ขณะที่ฉันยังมีชีวิตอยู่
ให้ฉันได้รู้และแน่ใจในรักนั้น

-- แปลโดย คนเดิม

วันแห่งความรัก สำหรับคนมีรัก
.
.
.
อีกวาเลนไทน์ ที่ฉันไม่ได้รู้สึกเหงา
ขอบคุณวันดีดี ที่ทำให้ได้เห็นมนุษย์ฺโลกรักกัน

back to Shanghai(Again !!)

กลับมาแล้ว

การเดินทาง เพิ่มเรื่องราวให้กับสมุดบันทึกมากมายหลายหน้ากระดา๋ษ

อีกครั้งที่ต้อง บันทึกลงในสมุดกับประโยคเดิมๆ ทุกครั้งที่เดินทางกลับ

" หากคุณรักการเดินทาง คุณก็ต้องเข้มแข็งกับการจากลา"

เจอมาบ่อยแค่ไหน แต่ทุกครั้งก็ไม่เคย เข้มแข็งได้เลย

มันคงเป็นธรรมดาของชีิวตมั้ง ทุกคนต่างมีนาฬิกาชีวิตของตัวเอง

เราอาจจะได้ใช้เวลาร่วมกันบ้าง ได้มองนาฬิกาตัวเดียวกันในช่วงนึงของชีวิต

แต่ ณ เวลา หนึ่ง ทุกคนต่างต้องกลับออกไปใช้นาฬิกา และดำเนินชีวิตของตัวเอง

มันเศร้าเนอะ เวลาที่ต้องจากคนที่รักมา แต่นั่นแหละ ความทรงจำดีดีต่อกัน มันจะช่วยเป็นพลังในการก้าวเดินต่อไป

การเดินทางครั้งนี้ คงต้อง บันทึกเพิ่มอีกประโยคว่า

"ถึงแม้ว่าเราจะไม่สามารถเข้มแข็งกับการจากลาได้ แต่การจากลา จะทำให้เราเข้มแข็งในการดำเนินชีิวิตต่อไปได้"

รู้สึกแปลก ๆ ที่ภายในวันเดียว ได้นั่งมองพระจันทร์สองดวง จากคนละมุมของโลก ต่างกันแค่เวลา จริงๆ มันก็เป็นดวงเดียวกันแหละ แต่ทำไมรู้สึกว่ามันต่างกันหนอ เอะ หรือว่ามันจะคนละดวง !! ใครมันจะไปรู้เนอะ ...

จนกว่าจะพบกันใหม่


ดรีม

KL~Malaysia

wahaha~~~~

ชีวิตคือการเดินทางจริงๆ
หลังจากนอนอืดที่สิงคโปร์เป็นสิบวัน ก็ถึงเวลาที่ได้ย้ายตูดไปเดินเที่ยว กัวลาลัมเปอร์กันแล้ว

ตื่่นตั้งแต่เช้าตรู ไปสนามบิน เครื่องออกหกโมงครึ่ง โอย ไปถึงตั้งแต่ตีห้้าแล้ว เชคอินสบายแฮ....

เรากับพี่ก็ เดินชอปชิลล หลงไปในดง น้ำหอม แป้ง ครีม จนเกือบลืมเวลา มองนาฬิกาอ้าว หกโมงกว่าแล้ว รีบไปดีกว่า

ปรากฏ เดินไปผิดฝั่ง เวร !!!! วิ่งตับแรบครับพี่น้อง มาถึงครึ่งทา่ง โอ้ ประกาสเรียกชื่อ สองมิส ไสยรส แล้ว ว อ้าากกก กก

มาถึงเกท แบบเส้นยาแดงผ่าแปด กระโดดขึ้นเครืองแทบไม่ทัน

ฮ่าๆๆ เกือบไปแล้วมั้ยละ เอิ้ก กก

เคแอล เป็นเมืองที่ ไม่สามารถนิยามภาพรวมได้เลย เพราะว่า หลากหลายมาก ทั้งคน เชื้อชาติ ภาษา อย่างฮา ขึ้นแทกซี่ พี่แกไม่กดมิเตอร์ ต่อราคากันอย่างตุ้กตุ้ก ฮาดี

วันแรกเดินวนวนในเมือง มึนๆๆดี

From MAlaysia-Kl

From MAlaysia-Kl

เชิ่ดได้อีก ฮ่าๆๆ

From MAlaysia-Kl

เข้าไปเดินดูมัสยิดจาเมด เขาต้องให้คลุมผม และคลุมตัวให้เรียบร้อยด้วย

From MAlaysia-Kl

From MAlaysia-Kl

From MAlaysia-Kl

ชอบรูปนี้ที่สุด


และนี่คือ อินดีเพนเดสสแคว์

From MAlaysia-Kl

From MAlaysia-Kl

From MAlaysia-Kl

From MAlaysia-Kl

ท่านประธานเหมาในห้าง พาวิเลียน

From MAlaysia-Kl

From MAlaysia-Kl

บ้าย บาย เคแอล

ล่องลอย

S G N . . .

ชีวิตที่แสนจะเรื่อยเปื่อยในสิงคโปร์

From singapore

From singapore

From singapore

From singapore

From singapore

From singapore

From singapore

From singapore

Jelly fish

Tonight , Feel like wanna be a jelly fish ....

No body , No brain , No heart

i don't wanna think about anything , don't wanna feel anything . don't wanna exist in this world anymore .

don't understand myself , it may be because i am so tried today.

today i am sitting and seeing the leaf fall , why big city always crowded with lonely people !!!

i am tried to pretend to be strong......


don't know why i am sad tonight ... i don't know i just feel like that

just another night